امام حسین

امروز آقای مستشاری در مسجد دانشگاه سخنرانی داشتند. سخنرانی بسیار خوبی بود. سخنرانی ایشان پاسخ به این سوال بود که چرا تمام مناسبتهای مهم مانند شب قدر بالاترین شب است، در روز عرفه که در صحرای عرفات مهمان خاص خدایی، و . . .  همواره یکی از عبادتهای وارده، زیارت امام حسین است؟ چرا عزای امام حسین اینقدر متمایز از سایر ائمه است؟

پاسخ ایشان به اجمال این بود که هر چیزی یک علت محدثه دارد و یک علت مبقیه. مثلا علت محدثه ساختمان بنا است و علت مبقیه اتصالات و مقاومت مصالح بکار رفته است.

علت محدثه برنامه هدایت انسانها، همه انبیا از آدم تا خاتم هستند و همه هم دین شان اسلام است و در اصطلاح نام دیگری نهاده اند (یهود نام یکی از فرزندان یعقوب و مسیحی از نام پیامبرشان گرفته شده) و علت مبقیه این دین اسلام ائمه هدا و در رآس همه امام علی (ع) است. و امام حسین علت مبقیه تلاشهای هر دو گروه است. هم انبیا و هم ائمه. لذا امام حسین به  گردن همه حق دارد. همه کسانی که اکنون خداپرستند وام دار امام حسین هستند. فراموش نکنیم که آنها قسم خوردند که نام پیامبر را از مآذنه ها پایین بکشند و امام حسین هم فرمود و علی الاسلام السلام اذا بلیت الامه براع مثل یزید

و این نکته را هم از خودم اضافه کنم که علت اینکه (یا یکی از علل اینکه) امام حسین را اباعبدالله می نامند همین است. (تنها امام دیگری که او را نیز ابا عبدالله می نامند، امام جعفر صادق (ع) است. چرا؟)

همچنین ایشان در لابلای سخنانشان نکته ظریفی را اشاره کردند که من با اندکی تغییر و تکمیل در جاهای مختلف شنیده ایم که وقتی می خواهند بگویند همه ائمه یک بینش داشته اند ولی بنابر شرایط مختلف روشها و مواضع مختلفی اتخاذ کرده اند مثال می زنند که اگر امام حسین در موقعیت امام حسن بود همان کاری را می کرد که امام حسن کرد یعنی صلح می کرد. در واقع این جمله را بهتر است اینگونه بهتر کنیم. امام حسین هم وقتی در موقعیت امام حسن بود همان کاری را کرد که امام حسن کرد. امام حسین ١٠ سال با معاویه در صلح بسر می برد همانطور که امام حسن ١٠ سال با آن ملعون در صلح بود. پس امام حسین هم همان کار را کرد. منتها شرایط یزید شرایط دیگری بود.

/ 0 نظر / 3 بازدید